Zakładanie kantara
Jeżeli chcemy konia wyprowadzić z boksu na łąkę, czy padok, lub
także, kiedy chcemy go wyczyścić zakładamy mu kantar. Lecz ni można
zostawiać koniom kantara przez cały czas na głowie, ponieważ podczas
drapania się kończynami, lub o elementy boksu mogą się zahaczyć i wpaść w
panikę, a w najgorszym wypadku zrobić sobie krzywdę.
Teraz w każdym sklepie jeździeckim jest ogromny wybór kantarów w
różnych kolorystykach, rozmiarach, i z różnych materiałów. Kantar składa
się z nachrapnika, nagłówka, podgardla, policzka lewego i prawego.
Części katara są do siebie podobne, dlatego też przed założeniem
musimy się upewnić czy nic nie jest przekręcone lub krzywe. Pamiętajmy
także o dobrym rozmiarze. Kantary mogą być zapinane na karabińczyk przy
podgardlu lub sprzączkę przy nagłówku.
Zakładając kantar podchodzimy do konia od przodu, jeśli koń stoi w
boksie odwrócony tyłem do drzwi zawołajmy go, aby wiedział, że mamy
zamiar się do niego zbliżyć. Stajemy po lewej stronie konia, przekładamy
prawą rękę pod pyskiem i kładziemy ja na kości nosowej. Lewą ręką
nakładamy nachrapnik na nos, prze uszy przełożyć nagłówek i zapiąć
kantar. Trzeba jeszcze sprawdzić czy nic się nie przekręciło. Nachrapnik
powinien się znajdować na najtwardszej części nosa (średnio 4 palce od
nozdrzy).
Prowadzenie konia
Kiedy już założymy kantar trzeba dopiąć uwiąz i jesteśmy gotowi do
prowadzenie konia w danym kierunku. Uwiąz chwyta się prawą ręka, na
szerokość dłoni od pierścienia kantara pod brodą konia. Koniec linki
trzymamy w lewej ręce. Pamiętajmy, aby nie owijać jej wokół dłoni,
ponieważ przy spłoszeniu się konia, możemy zostać pociągnięci, co może
mieć niekiedy przykre konsekwencje dla nas.
Ten blog dotyczy wszystkich zagadnień z dziedziny hipologii i jeździectwa. Jest dla fanów i miłośników koni.
środa, 7 sierpnia 2013
Zakładanie siodła i ogłowia western - instrukcja
- Nałóż czaprak na konia. Stań po lewej stronie konia i ułóż przednią część czapraka o kilka centymetrów przed kłębem, u nasady szyi.
- Zsuń czaprak o kilka centymetrów , aby przednia część nadal przykrywała kłąb. W razie konieczności zmiany położenia czapraka nie należy przesuwać go do przodu , ponieważ powoduje to zmierzwienie sierści i może irytować konia. W takiej sytuacji należy unieść czaprak do góry . Sprawdź po obu stronach konia czy czaprak jest równomiernie rozłożony.
- Podnieś siodło. W siodle typu western popręg jest zamocowany po prawej stronie . Zanim podejdziesz do konia z siodłem , unieś go i zahacz o rożek. Następnie weź prawe strzemię i przełóż je przez rożek nad popręgiem.
- Chwyć przednią część siodła lewą ręką a pod tylną podłóż prawą dłoń. Podejdź do konia od lewej strony.
- Delikatnie połóż siodło na końskim grzbiecie, w obniżeniu tuz pod kłębem. Czaprak znajdujący się we właściwym powinien wystawać po około 8 centymetrów z przodu i z tyłu siodła. Aby skontrolować jego położenie , należy sprawdzić , czy zapięty popręg będzie się znajdować tuż za stawami łokciowymi konia .
- Przejdź na drugą stronę siodła , odczep strzemiona od rożka i spuść je na dół. Uwolnij też popręg aby zwisał swobodnie .
- Stojąc po lewej stronie konia , sięgnij pod jego brzuch i podnieś popręg. Przeciągnij go przez zapięcie rozpoczynając od strony konia a następnie przeprowadź pasek przez odpowiedni pierścień . Upewnij się ze paski są płaskie i nigdy się nie skręcają . Przeciągaj pas przez zapięcia uwolnisz około 30 centymetrów rzemienia.
- Popręg powinien być zapięty na tyle mocno aby siodło nie poruszało się ale żeby nie było ciasno. Powinieneś/ powinnaś móc włożyć palce rozłożonej dłoni pomiędzy popręg a ciało konia. Aby zacisnąć popręg , rozluźnij węzeł i podciągnij zewnętrzną warstwę pasa, znajdującą się między mocowaniami.
Zarzucasz wodze na szyję konia i bierzesz uzdę w lewą rękę, a prawą delikatnie ujmujesz konia za kość nosową. Jeśli koń stoi spokojnie - a powinien - lewą ręką wsuwasz koniowi wędzidło do pyska, prawa ręka zręcznie chwyta uzdę za rzemień potyliczny, zakłada koniowi na głowę, ostrożnie przesuwając za uszy i na koniec wyciągasz grzywkę nad naczółek. Pozostaje jeszcze zapięcie paska podgardla, pozostawiając tyle luzu, aby zmieściła się pięść oraz dopasowanie nachrapnika.W niektórych ogłowiach nie będzie trzeba zapinać nachrapnika. Gdy koń nie chce wziąć wędzidła i zaciska zęby wystarczy nacisnąć palcem bezzębną krawędź szczęki - wtedy na pewno otworzy pysk.
Zakładanie siodła klasycznego i kiełznanie - instrukcja
Zakładanie siodła:
Kiełznanie:
- Nałóż czaprak na konia. Stań po lewej stronie konia i ułóż przednią część czapraka o kilka centymetrów przed kłębem, u nasady szyi.
- Zsuń czaprak o kilka centymetrów , aby przednia część nadal przykrywała kłąb. W razie konieczności zmiany położenia czapraka nie należy przesuwać go do przodu , ponieważ powoduje to zmierzwienie sierści i może irytować konia. W takiej sytuacji należy unieść czaprak do góry . Sprawdź po obu stronach konia czy czaprak jest równomiernie rozłożony.
- Podnieś siodło. Włóż lewą rękę pod przednią część siodła , a jego tylną część oprzyj na prawym ramieniu. Upewnij się , że strzemiona zostały podciągnięte na puśliskach , żeby nie huśtały się na boki w trakcie siodłania.
- Delikatnie połóż siodło na końskim grzbiecie, w obniżeniu tuz pod kłębem. Czaprak znajdujący się we właściwym powinien wystawać po około 8 centymetrów z przodu i z tyłu siodła. Aby skontrolować jego położenie , należy sprawdzić , czy zapięty popręg będzie się znajdować tuż za stawami łokciowymi konia .
- Przełóż przystuły po lewej stronie przez szlufkę czapraka , wykonując ruch z góry na dół. Przejdź na drugą stronę konia i powtórz cały proces.
- Przymocuj popręg po prawej stronie siodła. Po bokach siodła zwisają po 3 przystuły , do siodłania wykorzystuję się jednak tylko 2 zewnętrzne.Trzecia pełni funkcję przystuły zapasowej na wypadek zerwania się jednej z pozostałych. Przeprowadź popręg na drugą stronę konia i zapnij go na 2 zewnętrznych przystułach . Popręgi bywają różne w tym przypadku lepiej jest zapytać o to instruktora lub trenera. Zapnij klamry mniej więcej w połowie długości przystuł.
- Przymocuj popręg po lewej stronie siodła. Przejdź na lewą stronę konia i sięgnij pod jego brzuchem po popręg. Upewnij się że popręg nie jest wykrzywiony ani niczym zabrudzony. Dopnij go tak aby ściśle przylegał.
- Stopniowo dopinaj popręg po lewej stronie . Popręg powinien być zapięty na tyle mocno aby siodło nie poruszało się zbyt intensywnie gdy chwycisz za łęk przedni i zaczniesz nim pociągać z boku na bok .Jeśli skończą się dziurki przejdź do zacieśniania popręgu po prawej stronie .
- Sprawdź długość strzemion. Pozostaw strzemiona podciągnięte do góry, dopóki nie jesteś gotów do wsiadania.Jeśli chcesz skrócić lub wydłużyć strzemię należy je zmodyfikować poprzez przepięcie puśliska.Po zakończeniu tej czynności należy podciągnąć sprzączkę w taki sposób, aby chowała się pod skórą siodła.
Kiełznanie:
Zarzucasz wodze na szyję konia i bierzesz uzdę w lewą rękę, a prawą delikatnie ujmujesz konia za kość nosową. Jeśli koń stoi spokojnie - a powinien - lewą ręką wsuwasz koniowi wędzidło do pyska, prawa ręka zręcznie chwyta uzdę za rzemień potyliczny, zakłada koniowi na głowę, ostrożnie przesuwając za uszy i na koniec wyciągasz grzywkę nad naczółek. Pozostaje jeszcze zapięcie paska podgardla, pozostawiając tyle luzu, aby zmieściła się pięść oraz dopasowanie nachrapnika. Gdy koń nie chce wziąć wędzidła i zaciska zęby wystarczy nacisnąć palcem bezzębną krawędź szczęki - wtedy na pewno otworzy pysk. |
Czapraki- rodzaje
a) Czaprak western
Przeznaczony do siodeł typu western. Wykonany z syntetycznej tkaniny , wełny lub filcu o grubości co najmniej 2,5 cm . Występują w różnych wzorach i kolorach .
b) Czaprak wszechstronny i skokowy
Taki czaprak z polaru bądź z innej tkaniny syntetycznej ma ograniczać ucisk na koński grzbiet. Przeznaczony do skoków i jazdy w półsiadzie. Zwykle ma 2,5 centymetra grubości. Zazwyczaj występuję w bieli, ale zdarzają się też inne kolory.
c) Czaprak ujeżdżeniowy
Taki czaprak nie zapewnia specjalnie amortyzacji między końskim grzbietem a siodłem , chroni natomiast siodło przed potem i zapobiega otarciom skóry zwierzęcia. Czaprak te ma zwykle nieco ponad 1 centymetr grubości i zazwyczaj barwę białą . Coraz częściej widuję się czapraki w różnych kolorach i śmiesznych wzorach.
Przeznaczony do siodeł typu western. Wykonany z syntetycznej tkaniny , wełny lub filcu o grubości co najmniej 2,5 cm . Występują w różnych wzorach i kolorach .
b) Czaprak wszechstronny i skokowy
Taki czaprak z polaru bądź z innej tkaniny syntetycznej ma ograniczać ucisk na koński grzbiet. Przeznaczony do skoków i jazdy w półsiadzie. Zwykle ma 2,5 centymetra grubości. Zazwyczaj występuję w bieli, ale zdarzają się też inne kolory.
c) Czaprak ujeżdżeniowy
Taki czaprak nie zapewnia specjalnie amortyzacji między końskim grzbietem a siodłem , chroni natomiast siodło przed potem i zapobiega otarciom skóry zwierzęcia. Czaprak te ma zwykle nieco ponad 1 centymetr grubości i zazwyczaj barwę białą . Coraz częściej widuję się czapraki w różnych kolorach i śmiesznych wzorach.
Ogłowia klasyczne - rodzaje
Budowa ogłowia :
Rodzaje ogłowi:
a) pojedyncze
Takie ogłowie składa się z pojedynczego nagłówka , podgardla , naczółka oraz nachrapnika. Tym elementom towarzyszy jedna para wodzy , które prowadzą do jednego końca wędzidła , przez szyję konia , aż do drugiego końca. Tego typu ogłowie wykorzystują amatorzy półsiadu , a także wielu zawodników uprawiających ujeżdżenie .
b) podwójne ( ujeżdżeniowe)
Jeźdźcy posiadający zaawansowane umiejętności w zakresie ujeżdżenia stosują te ogłowie. Przypomina ono ogłowie standardowe , ale obejmuje dodatkową parę pasków policzkowych, które podtrzymują dodatkowe wędzidło . Takie ogłowie składa się z dwóch par wodzy , z których jeździec musi korzystać oddzielnie, ponieważ za pomocą każdej pary kontroluje inne wędzidło.
Wędzidła - rodzaje
a) Wędzidło pojedynczo łamane
Takie wędzidło z każdej strony kończy się pierścieniem, od którego odchodzą dwa ogniwa połączone w środku. Wędzidła tego rodzaju występują w różnych rozmiarach i kolorach.
b) Wędzidło Weymouth
Tego typu wędzidło stosuje się w ogłowiu podwójnym , zwykłe w połączeniu z drugim kiełznem. Wędzidło Weymouth posiada kiełzno typu curb oraz długie czanki i łańcuszek .
c) Wędzidło z wąsami
Ten rodzaj kiełzna ma długie wąsy , które pomagają utrzymać ogniwa wędzidła w pysku konia .
Rodzaje ogłowi:
a) pojedyncze
Takie ogłowie składa się z pojedynczego nagłówka , podgardla , naczółka oraz nachrapnika. Tym elementom towarzyszy jedna para wodzy , które prowadzą do jednego końca wędzidła , przez szyję konia , aż do drugiego końca. Tego typu ogłowie wykorzystują amatorzy półsiadu , a także wielu zawodników uprawiających ujeżdżenie .
b) podwójne ( ujeżdżeniowe)
Jeźdźcy posiadający zaawansowane umiejętności w zakresie ujeżdżenia stosują te ogłowie. Przypomina ono ogłowie standardowe , ale obejmuje dodatkową parę pasków policzkowych, które podtrzymują dodatkowe wędzidło . Takie ogłowie składa się z dwóch par wodzy , z których jeździec musi korzystać oddzielnie, ponieważ za pomocą każdej pary kontroluje inne wędzidło.
Wędzidła - rodzaje
a) Wędzidło pojedynczo łamane
Takie wędzidło z każdej strony kończy się pierścieniem, od którego odchodzą dwa ogniwa połączone w środku. Wędzidła tego rodzaju występują w różnych rozmiarach i kolorach.
b) Wędzidło Weymouth
Tego typu wędzidło stosuje się w ogłowiu podwójnym , zwykłe w połączeniu z drugim kiełznem. Wędzidło Weymouth posiada kiełzno typu curb oraz długie czanki i łańcuszek .
Ten rodzaj kiełzna ma długie wąsy , które pomagają utrzymać ogniwa wędzidła w pysku konia .
Ogłowia western- rodzaje
a) Na jedno ucho. Ogłowie to bierze swoją nazwę stąd, że do paska przymocowana jest pętelka
w którą wkłada się jedno ucho. Drugie ucho pozostaje przed nagłówkiem.
b) Na dwoje uszu. W tym modelu uprzęży każde ucho umieszcza się w osobnej pętelce przy nagłówku.
c) Z naczółkiem
W tym modelu ogłowia przez czoło konia biegnie rzemienny pasek znad którego wystają uszy .
Wędzidła western :
a) Kiełzno curb
Typowy munsztuk czyli czanki( zagięte elementy łączące wędzidło z wodzami ) oraz łańcuszek. Działanie takiego kiełzna polega na wykorzystaniu mechanizmu dźwigni do wywierania nacisku na pysk konia.W związku z powyższym jeździec powinien oddziaływać na wodze zdecydowanie delikatniej , niż gdyby miał do czynienia z innym kiełznem. Z uwagi na mechanizm dźwigni munsztuk ściąga pysk koni ku dołowi , gdy jeździec wywiera nacisk na wodze .
b) Kiełzno curb z rollem
Niektóre wędzidła munsztukowe są dodatkowo wyposażone w roller , czyli obrotową beczkę umiejscowioną w środkowej części wędzidła.Taki element pobudza śliniaki konia i skłania zwierzę do rozluźnienia pyska.
c) Kiełzno Tom Thumb
Te kiełzno przypomina wędzidło łamane , tyle że posiada dodatkowo czanki. Dzięki temu jeździec zyskuje większa siłę oddziaływania , ale jednocześnie wywiera na język konia mniejszy nacisk niż przy zastosowania kiełzna curb.
Hackamore- kiełzno alternatywne
Hackamore to to element zakładany koniowi nanos , dzięki któremu jeździec może kontrolować wierzchowca bez konieczności stosowania wędzidła.
Występuję w dwóch wersjach:
w którą wkłada się jedno ucho. Drugie ucho pozostaje przed nagłówkiem.
c) Z naczółkiem
W tym modelu ogłowia przez czoło konia biegnie rzemienny pasek znad którego wystają uszy .
Wędzidła western :
a) Kiełzno curb
Typowy munsztuk czyli czanki( zagięte elementy łączące wędzidło z wodzami ) oraz łańcuszek. Działanie takiego kiełzna polega na wykorzystaniu mechanizmu dźwigni do wywierania nacisku na pysk konia.W związku z powyższym jeździec powinien oddziaływać na wodze zdecydowanie delikatniej , niż gdyby miał do czynienia z innym kiełznem. Z uwagi na mechanizm dźwigni munsztuk ściąga pysk koni ku dołowi , gdy jeździec wywiera nacisk na wodze .
Niektóre wędzidła munsztukowe są dodatkowo wyposażone w roller , czyli obrotową beczkę umiejscowioną w środkowej części wędzidła.Taki element pobudza śliniaki konia i skłania zwierzę do rozluźnienia pyska.
c) Kiełzno Tom Thumb
Te kiełzno przypomina wędzidło łamane , tyle że posiada dodatkowo czanki. Dzięki temu jeździec zyskuje większa siłę oddziaływania , ale jednocześnie wywiera na język konia mniejszy nacisk niż przy zastosowania kiełzna curb.
Hackamore- kiełzno alternatywne
Hackamore to to element zakładany koniowi nanos , dzięki któremu jeździec może kontrolować wierzchowca bez konieczności stosowania wędzidła.
Występuję w dwóch wersjach:
- Bosal
- Mechaniczne
wtorek, 6 sierpnia 2013
Subskrybuj:
Posty (Atom)



















